۱۶

 

لوی و همکاران (۲۰۰۷)

 

آیا ویژگی‏های خاص شرکت نظیر کیفیت سود، تعیین‌کننده رتبه‏بندی خطرپذیری نزد تحلیل‏گران است.

 

خطرپذیری ویژه شرکت، اندازه، نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار، اهرم مالی، زیان‏های حسابداری و کیفیت سود از عوامل مهم رتبه‏بندی خطرپذیری توسط تحلیل‏گران است.

 

 

 

۱۷

 

همایون (۱۳۸۴)

 

بررسی ارتباط بین کیفیت اقلام تعهدی و سود

 

کیفیت اقلام تعهدی تنها تحت تأثیر متغیر‌های اندازه شرکت، سود و فروش قرار دارد و بین کیفیت اقلام تعهدی با فروش، استمرار سود، اندازه شرکت، جریان نقد عملیاتی و سود، رابطه معنی‌دار مثبت و بین کیفیت اقلام تعهدی و اقلام تعهدی، رابطه معنی‌دار منفی وجود دارد و بین چرخه عملیاتی و کیفیت اقلام تعهدی رابطه معنی‌داری وجود ندارد.

 

 

 

۱۸

 

فلاح نژاد (۱۳۸۸)

 

بررسی ارتباط بین کیفیت اقلام تعهدی و هزینه سرمایه سهام عادی

 

وجود رابطه معنی‏دار بین کیفیت اقلام تعهدی و هزینه سرمایه سهام، نشان‌دهنده تأثیر بیشتر جزء ذاتی اقلام تعهدی نسبت به جزء اختیاری آن بر هزینه سرمایه سهام عادی است.

 

 

 

۱۹

 

نوروش، ناظمی و حیدری (۱۳۸۵)

 

بررسی رابطه بین کیفیت اقلام تعهدی و سود با تأکید بر نقش خطای برآورد اقلام تعهدی

 

تغییرات سرمایه در گردش را می‌توان به عنوان ابزاری برای ارزیابی کیفیت سود به کار برد و کیفیت اقلام تعهدی با پایداری سود رابطه مثبت معناداری دارد.
دانلود پایان نامه

 

 

 

۲۰

 

نیکجو (۱۳۸۸)

 

بررسی رابطه بین کیفیت اقلام تعهدی و بازده مورد انتظار سهام با کنترل تغییرات غیرمنتظره جریان‏های نقد آتی

 

پس از کنترل تغییرات غیرمنتظره جریان‏های نقدی رابطه معناداری بین کیفیت اقلام تعهدی و بازده مورد انتظار سهام یافت نشد.

 

 

 

۲۱

 

حسینی و همکاران (۱۳۸۵)

 

بررسی تأثیر کیفیت اقلام تعهدی بر هزینه‌ی سرمایه

 

بین کیفیت اقلام تعهدی و هزینه‌ی سرمایه شرکت‌ها رابطه مشخصی وجود ندارد.

 

 

 

خلاصه فصل دوم
جونز (۱۹۹۱) تفاوت سود و وجوه نقد حاصل از عملیات را به عنوان اقلام تعهدی تعریف و آن را به دو بخش اقلام تعهدی غیراختیاری و اقلام تعهدی اختیاری تقسیم می‌کند که در تمامی تحقیقات مرتبط با اقلام تعهدی، این تقسیم‌بندی مورد قبول محققین قرارگرفته است (حسینی ۱۳۸۵، ص.۱۷). فرانسیس (۲۰۰۵)، دکو و همکاران (۱۹۹۵) و براد شاو (۲۰۰۱) آن دسته از اقلام تعهدی که در مدل تجاری شرکت‌ها[۸۸] و محیط عملیاتی[۸۹] آن‌ها به وجود می‌آید و مدیریت واحد تجاری در پیدایش آن‌ها دخالتی نداشته و در حین انجام فعالیت‌های تجاری شرکت ایجاد شده باشند و قابل اعمال نظر توسط مدیریت نمی‌باشند را اقلام تعهدی غیراختیاری می‌نامند. دسته‌ای دیگر از اقلام تعهدی که به خاطر انتخاب روش‌های حسابداری، تخصیص‌های اختیاری، تصمیمات مدیریتی و قضاوت‌ها و برآوردها به وجود می‌آیند را اقلام تعهدی اختیاری می‌نامند. (حسینی، ۱۳۸۵ صص. ۲۳-۲۲).
از سال ۱۹۸۵ تاکنون مدل‌های متفاوتی برای تفکیک اقلام تعهدی به بخش‌های اختیاری و غیراختیاری ارائه‌شده است. در ابتدا مدل‌های ساده‌ای مانند مدل دی آنجلو[۹۰] و هیلی[۹۱] مطرح شد که در این مدل‌ها از جمع کل اقلام تعهدی برای اندازه‌گیری اقلام تعهدی غیراختیاری استفاده می‌شود. به مرور زمان مدل‌های تکامل‌یافته‌تری ارائه شد که از متغیرهای بیشتری برای اندازه‌گیری اقلام تعهدی غیراختیاری استفاده می‌کنند. نکته آغازین برای اندازه‌گیری اقلام تعهدی غیراختیاری، اندازه‌گیری جمع کل اقلام تعهدی است که در برخی از تحقیقات از طریق کسر کردن جریان‌های نقدی عملیاتی از سود خالص عملیاتی و در برخی از تحقیقات به صورت زیر محاسبه شده است.
TA= ∆CA- ∆CL- ∆Casht - ∆STD- DEPt
که در آن:
TA: جمع کل اقلام تعهدی؛
CL∆: تغییر در بدهی‌های جاری؛
CA∆: تغییر در دارایی‌های جاری؛

موضوعات: بدون موضوع  لینک ثابت


فرم در حال بارگذاری ...